De 'juiste' ruimte

In opmaak!

Onderzoek tuintrends

Reeds jaren onderzoeken en voorspellen wij de ontwikkelingen binnen de tuin- en landschapsarchitectuur om zo te komen tot de nieuwste trends op het gebied van groen.

Pepijn en Sara onderzoeken de ontwikkelingen en evoluties binnen de hedendaagse tuin- en landschapsarchitectuur. Dit doen zij op basis van o.a. literatuur, ervaringen, tests met klanten, media... Sinds 2005 stellen zij ieder jaar de meest actuele tuintrends voor. Deze voorspellingen blijken tot nog toe uit te komen en werden door tal van collega's en media overgenomen. Zo zien we bijvoorbeeld dat de tuintrends die zij voorspelden voor anno 2011 en 2012 in Nederland grotendeels inhoudelijk werden omschreven als de tuintrends voor het jaar 2013. Ook de lancering van de term 'romantic simplicity' kende internationaal bijval.

Hieronder een overzicht van de tuintrends 2012

Onthaasten, een vakantiegevoel oproepen, de drang naar avontuur.

Een speelhoekje voor de kleinsten; kindvriendelijke gezinstuinen.

Romantic simplicity met een speels humoristisch accent.

Het belang van multifunctionele elmenten en ruimtelijkheid.

Kruiden, eetbare bloemen, wilde planten en 'vergeten' groenten.

De tuinen van de toekomst zijn meestal kleine tuinen.

Alle zintuigen prikkelen; zien, horen, voelen, ruiken, proeven.

Werk en tuin; creëer je eigen tuinkantoor of kantoortuin.

Innovatieve, duurzame en milieubewuste materialen.

Tuinpsychologie: de invloed van de omgeving op onze geest.

Allemaal beestjes! Ecologie en biodiversiteit in de picture.

Back to nature; het ambachtelijke en handgemaakte vieren hoogdagen.

Dynamische perceptie

'Dynamische perceptie' staat voor een ontwerptheorie. Aanleiding was de studie van vormactieve zeilsculpturen, de moderne samenleving, wiskunde en onderzoek in tuinlabo.

Ongeveer 12 jaar geleden leerde Pepijn Verheyen vormactieve zeilsculpturen kennen. De studie van deze zeilsculpturen en zijn ruime interesse voor architectuur, vormgeving, wiskunde en onderzoek in zijn tuinlabo leidden tot een evolutie van zijn specifieke ruimtelijke ontwerpstijl en tot een nieuwe benadering van het tuinontwerp de 'dynamische perceptie'.

De theorie van de dynamische perceptie is het resultaat van een specifieke analyse rond onze moderne samenleving en de integratie van ruimte binnen de bestaande structuren. Zij is het indirect gevolg van het denken over hoe we de hedendaagse kennis kunnen toepassen om onze vormgeving positief te beïnvloeden. Deze theorie die dateert van 2002, betrekt naast de derde dimensie ook meerdere dimensies. Het uitgangspunt is het creëren van een omgeving die zo ruimtelijk mogelijk overkomt en vanuit elk gezichts- en belevingspunt van de gebruiker interessant, prikkelend en mooi is. Vanaf 2005 werden een aantal modules die ontwikkeld werden met het oog op een dynamische perceptie, zoals de 'boombal', als voorbeeld voor het 'out of the box' denken gebruikt tijdens internationale seminaries. Voor meer info over deze theorie kan je altijd contact met ons opnemen.

Avontuurlijke, veranderlijke type

Voor een uitgebreide omschrijving van de karaktereigenschappen en de bijhorende tuin kan u best even contact met ons opnemen.

Producten die mogelijk bij u passen:

Buitenkeuken, buitenkoken met driepikkel en houtvuur, Afrikaanse beelden, speciale tenten, houtgestookt buitenbad, design buitenbad, boomhut, Finse kota (zweethut/huisje), tropische planten, Marokkaanse tegels, klassieke hangmat, design hangmat, Mongoolse nomadentent yurt, buitenhaard, avontuurlijke kinderbuitenmeubels , tonvormige buitensauna, 'badboot'

Trends en het avontuurlijke, veranderlijke type:

Links geven we weer in welke mate de actuele en toekomstige tuintrends van toepassing zijn op het avontuurlijke, veranderlijke type. Voor meer info over deze trends klikt u op trends

 

01 'Verandering, variatie, steeds op zoek naar iets nieuws!'

02 'Alle zintuigen prikkelen: zien, horen, voelen, ruiken en proeven'

03 'Romantic simplicity met een speels, humoristisch accent'

04 'Een minimum aan onderhoud een maximum aan rust'

05 'Multifunctionele elementen en ruimtelijkheid'

06 'Onthaasten, een vakantiegevoel oproepen, de drang naar avontuur'

07 'Kruiden, wilde planten, vergeten groenten'

08 'Tuinpsychologie: de invloed van onze omgeving op de geest'

09 'Back to nature: het ambachtelijke en handgemaakte vieren hoogdagen!'

10 'Allemaal beestjes: ecologie en biodiversiteit in the picture!'

11 'Werk en tuin: een tuinkantoor of kantoortuin'

12 'Innovatieve, milieubewuste materialen'

 

Wereldtuinen en het avontuurlijke, veranderlijke type:

'Desert Botanical Garden' in Phoenix, USA

Deze botanische tuin met een oppervlakte van 20 hectare situeert zich in het Papago Park in Phoenix in de Amerikaanse staat Arizona. De 'Desert Botanical Garden' legt zich toe op educatie, onderzoek, tentoonstellen en het conserveren van woestijnplanten. Hierbij ligt de nadruk vooral op planten uit het zuidwesten van de USA.

In1938 werd deze tuin opgericht door een aantal inwoners van Phoenix en de omgeving. Het doel was om het publiek kennis laten maken met het unieke van een woestijnlandschap in het algemeen en de Sonorawoestijn in het bijzonder. Reeds in 1939 ging de botanische tuin open voor het grote publiek.

De structuur van de 'Desert Botanical Garden' bestaat uit verschillende onderdelen en trajecten. De hoofdweg of 'Desert Discovery Trail' is een pad uit baksteen waarlangs woestijnplanten staan. Vanuit dit hoofdpad heeft men toegang tot alle bezienswaardigheden van de botanische tuin. Een tweede pad is het 'Plants & People of the Sonoran Desert Trail'. Langsheen dit pad worden demonstraties gegeven over het gebruik van woestijplanten. Een derde pad is het 'Sonoran Desert Nature Trail'. Hier legt men de nadruk op de dieren en planten die leven in de Sonorawoestijn. Een vierde pad is het 'Harriet K. Maxwell Desert Wildflower Trail' waar men bloemen kan vinden die bijen, vlinders en kolibries aantrekken. Verder is er de  'Herb Garden'; een kruidentuin met keuken- en medicinale kruiden aangepast aan het woestijnklimaat. De tuin beschikt ook over een aantal gebouwen zoals een bezoekerscentrum, een winkel, een bibliotheek, een conferentiecentrum met een auditorium en onderwijs- en onderzoeksgebouwen. Tot slot zijn er serres waar de moeilijker te kweken cactussen staan.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Majorelletuin' in Marrakesh, Marroko

De Marjorelletuin of in het Frans 'Jardin Majorelle' is een botanische tuin en artistieke landschapstuin in de Marokkaanse stad Marrakesh.

De naam verwijst naar de naam van de ontwerper. De tuin werd in 1924 ontworpen door de Franse kunstenaar Jacques Majorelle.

De tuin, die zijn meesterwerk en meest bekende creatie zou worden, herbergt eveneens het atelier van de kunstenaar.

Tijdens deze koloniale periode was Marokko nog een protectoraat van Frankrijk.

Typisch voor vele decoratieve elementen en het atelier in de tuin is de unieke blauwe kleur.

Deze kobaltblauwe kleur werd later naar de kunstenaar en ontwerper van de tuin vernoemd; Majorelleblauw.

De tuin omvat planten van de vijf wereldcontinenten. Vooral planten uit de cactusfamilie en de bougainvillea zijn in het concept sterk vertegenwoordigd.

Reeds sinds 1949 zijn de tuin en het atelier van Majorelle opengesteld voor het grote publiek.

De dag van vandaag kan men tegen betaling de tuin en het museum met islamitische kunst, dat zich in het voormalig atelier bevindt, bezoeken.

Het kleine etnografische museum handelt over de cultuur van de Berbers met schilderijen van onder andere Majorelle en Noord - Afrikaanse textiel, sieraden en keramiek.

In 1980 werd de Majorelletuin eigendom van de Franse modeontwerper Yves Saint Laurent en zijn partner Pierre Bergé.

Om het behoud en het beheer van de tuin veilig te stellen richtte Bergé in 1997 een stichting op.

Toen Yves Saint Laurent in 2008 kwam te overlijden werd zijn as in de rozentuin verstrooid.

Een groot deel van de Noord - Afrikaanse textielverzameling in het museum is afkomstig uit de persoonlijke collectie van Yves Saint Laurent.

Na de dood van Saint Laurent werd het complex in 2009 en 2010 heringericht.

De Majorelletuin kan jaarlijks rekenen op heel wat bezoekers.

 

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Koninklijke Serres van Laken' in Brussel, België

De Koninklijke Serres van Laken zijn een complex van verschillende serres. Dit complex maakt deel uit van het kasteel van Laken.De serres werden in art nouveau stijl gebouwd door de bekende Belgische architect Alphonse Balat. Opdrachtegever was Leopold II. 

Het serrecomplex omvat een groot aantal koepelvormige gebouwen uit ijzer en glas. Deze ijzer- en glasconstructies zijn onderling op ingenieuze wijze verbonden door met glas overdekte galerijen. Het gehele complex is ingeplant in een natuurlijk heuvelachtig parklandschap van wel 14.000 m².

De grootste serre is de ronde koepelvormige Wintertuin. De Wintertuin werd gebouwd tussen 1874 en 1876 en was de eerste grote serre van een glazen stad die in 30 jaar tijd op het koninklijk domein te Laken verrees. 

Deze tropische plantenkas heeft een diameter van 60 m en een hoogte van 30 m en is opgebouwd uit een aantal concentrische gietijzeren spanten die halverwege hun overspanning extra ondersteund worden door een rondgaande zuilengang. Door de gigantische afmetingen van deze kas, zeker voor die tijd, was het mogelijk om in België Congolese palmbomen te planten.

De Wintertuin was het belangrijkste gebouw van het complex der Koninklijke Serres. Het huzarenstukje van ijzer en glas zou een grote rol spelen in de ontwikkeling van de ijzerarchitectuur.

De imposante kassen van het complex stonden symbool voor de koning zijn koloniale macht in Belgisch-Congo. Maar niet alleen de kassen op zich ook de planten uit Congo zouden die macht illustreren.

Waarschijnlijk had het "Palm House" in de Kew Gardens te Londen Leopold II op de idee van de Wintertuin gebracht.De realisatie kwam tot stand in nauw overleg tussen de koning en Alphonse Balat.

Tussen 1885 en 1887 werd het complex verder uitgebreid.Balat ontwierp in die periode nog de Palmen-, de Kongo- en de Dianaserres. Het sluitstuk was de in 1893 ontworpen "ijzeren kerk" of Kapelserre.

De Wintertuin bij het paleis te Laken doet momenteel dienst als decor voor de ontvangsten van de koning.

Jaarlijks worden in de lente worden de serres gedurende 20 dagen opengesteld voor het grote publiek. Dit was de wens van Leopold II en is een traditie die door alle vorsten die na hem regeerden werd voortgezet.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Shalamar Tuinen' in Lahore, Pakistan

De 'Shalamar Tuinen' (soms ook geschreven als 'Shalimar tuinen') situeren zich in de buurt van de stad Lahore in Pakistan. De betekenis van het woord 'Shalimar' blijft een mysterie maar komt naar alle waarschijnlijkheid uit het Arabisch of het Perzisch.

Het gehele tuincomplex stamt af van het tijdperk van de Mogol beschaving en heeft een oppervlakte van wel 16 hectare.

De tuinen zijn opgebouwd rond drie terrassen met paviljoens, watervallen en grote siervijvers. Ze hebben de vorm van een langgerekte parallelogram en zijn omgeven door een muur met typisch metselwerk.

De terrassen bevinden zich op drie verschillende niveaus. Het niveauverschil bedraagt ongeveer 4 à 5 meter. Elk terras heeft een eigen naam:

Het hoogste of derde terras kreeg de naam Farah Baksh wat betekent schenker van plezier.

Het middelste of tweede terras kreeg de naam Faiz Baksh wat betekent schenker van goedheid

Het laagste of eerste terras kreeg de naam Hayat Baksh wat betekent schenker van het leven.

Vanuit het grote bassin en het kanaal ontspringen 410 fonteinen die uitmonden in grote marmeren baden.

Tot op de dag van vandaag begrijpen wetenschappers nog altijd niet volledig hoe de ingenieurs van het Mogol tijdperk het ingenieuse watersysteem lieten werken.

De omgeving rond de waterpartijen is door de fonteinen veel koeler wat een ware verademing betekent voor de bezoekers. 

De verdeling van de fonteinen in functie van de terrassen is als volgt:

Het hoogste terras heeft 105 fonteinen.

Het middelste terras heeft 152 fonteinen.

Het laagste terras heeft 153 fonteinen.

De tuinen beschikken over 5 watervallen waaronder 'De grote marmeren waterval' en de 'Sawan Bhadoon'.

Verder beschikt de tuin over paviljoenen, slaapvertrekken, een koninklijk bad, een grote hal, een droomplek voor de vrouw van de keizer, een rustplek, zomerpaviljoenen om van de koelte van de fonteinen te genieten, een hal voor de ontvangst van gewone en speciale gasten voor de keizer, twee uitgangen en twee minaretten in de hoeken van de tuin.

Tot slot vinden we in de tuin tal van geurende planten en fruit.

Vanaf 1981 behoort het tuincomplex en het bijhorende fort tot het UNESCO werelderfgoed.

(tekst en foto's bron wikipedia)

Gardens by the Bay' in Signapore, Signapore

Met dit 101 hectare groot toonaangevend architecturaal park wil de overheid Singapore omvormen van een "tuinstad" naar een "stad in een tuin '. Op deze manier kan men door het verbeteren van fauna en flora de levenskwaliteit van de inwoners verhogen en een modelstad van de 21ste eeuw creëren.

In januari 2006 werd een internationale ontwerpwedstrijd gehouden. Uit de meer dan 70 inzendingen hebben twee Britse bedrijven de gunning in de wacht gesleept. In november 2007 begon men reeds met de aanleg en in oktober 2011 werd het eerste gedeelte van het park officieel geopend voor het grote publiek. Een gedeelte van het park is gratis toegankelijk, voor andere gedeeltes moet men wel inkom betalen.

Het concept gaat uit van de principes van duurzaam milieu en houdt rekening met duurzame kringlopen van energie en water.

Het park bestaat uit drie delen; Bay Central Garden, Bay East Garden en Bay South Garden.

Het meest opvallend en het grootst is de Bay South Garden met zijn futuristisch bos van metalen bomen of  'supertrees' en twee grote serres of 'biomen'. Dit gedeelte van het park wil het beste tonen op het gebied van tropische horticultuur en is wat betreft de vormgeving geïnspireerd op een orchidee, de nationale bloem van Signapore.

De 'supertrees' zijn metalen boomachtige constructies met hoogtes tussen 25 en 50 meter. Zij doen dienst als een soort van verticale tuinen met planten zoals varens, orchideeën,....Daarnaast bieden zij schaduw en bezitten zij milieuvriendelijke technologieën die de ecologische functies van een echte boom nabootsen zoals fotosynthese in de vorm van zonnecellen die energie opwekken voor de verlichting van de 'supertrees', opnemen van regenwater in de vorm van het collectioneren van het regenwater voor irrigatie en het aanvullen van de waterpartijen van het park. 

De twee 'biomen' herbergen elk een uitgebreide collectie planten van een bepaald klimaat.

Het ene 'bioom' ook wel genaamd de 'Flower Dome' representeert het koel-droge klimaat zoals het mediterrane klimaat, het semi-tropische klimaat in bepaalde delen van Australië, Zuid-Afrika en Zuid-Amerika. Dit bioom omvat 7 verschillende 'tuinen'.

Het andere 'bioom' ook wel genaamd 'Cloud Forest' weerspiegelt het koel-vochtige klimaat. Dit bioom beschikt over een met planten begroeide constructie de 'Cloud Mountain' die als habitat functioneert voor planten afkomstig uit tropische berggebieden.

In de biomen zijn er zeer veel niveauverschillen en gebruikt men een zeer moderne architectuur. 

De kassen of 'biomen' zijn uitgerust met duurzame energie-efficiënte technieken. Voor de koeling betekent dit bijvoorbeeld een energiebesparing van 30% in vergelijking met een conventionele gekoelde kas.

Voor het minimaliseren van de zonnewarmte zijn de kassen voorzien van speciaal glas en een dak met uitklapbare zeilen die automatisch openen om schaduw te geven als de temperatuur te hoog oploopt.

In de kassen koelt met alleen de lagere delen. Dit gebeurt door middel van thermische stratificatie waarbij grondwater wordt opgepompt om buizen in de vloerplaten van het gebouw te koelen en warme lucht die stijgt wordt afgevoerd op een hoger niveau.

Om de hoeveelheid energie die men nodig heeft voor het koelproces te verminderen, ontvochtigd men de lucht in de kas met het koel droge klimaat voordat deze wordt gekoeld.

De elektriciteit die men nodig heeft voor koeling wordt opgewekt in het park zelf. De afvalwarmte vangt men op om als droogmiddel te gebruiken voor de ontvochtiging van de lucht in de kas met het koel droge klimaat. De speciale stoomturbine op het terrein wordt gevoed met tuinbouwafval uit de tuinen en andere parken in Singapore.

Verder beschikt de 'Bay South Garden' over een kindertuin met tal van attracties, thematuinen en een in de toekomst een bloemenmarkt.

Omdat het park zo populair is voor evenmenten ligt het maximum op drie per week.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'The Master of the Nets Garden' in Suzhou, China

'The Master of the Nets Garden' is een van de mooiste tuinen van China. Deze tuin werd samen met andere klassieke tuinen uit Suzhou erkent als UNESCO werelderfgoed.

De tuin laat zien hoe Chinese ontwerpers over de vaardigheid beschikken om in een meesterwerk als dit te komen tot een perfecte synthese van kunst, architectuur en natuur. Onder tuinkenners staat 'The Master of the Nets Garden' bekend om de sublieme beheersing van technieken zoals relatieve dimensie, constrast, sequentie, diepte en het geleende landschap.

'The Master of the Nets Garden', vroeger genaamd de 'Ten Thousand Volume Hall' vindt zijn oorsprong in 1140. Opdrachtgever Shi Zhengzhi liet zich inspireren op het simpele eenzame bestaan van een Chinese visser. Na de dood van Shi Zhengzhi kende de tuin vele eigenaars en geraakte hij stilaan in verval. Rond 1785 werd hij eindelijk gerestaureerd en herontworpen door Song Zongyuan. Er werden verschillende gebouwen toegevoegd maar de 'geest' van het oorspronkelijke ontwerp werd bewaard.  Song Zongyuan zag zichzelf als een visser en doopte, als een ode aan het simpel leven van een visser,  de tuin om tot 'the Master of the Nets Garden'. Weer kende de tuin verschilende eigenaars tot in 1958 de regering van Suzhou door een schenking de tuin in handen kreeg.

De tuin heeft een oppervlakte van 5400 vierkante meter en is onderverdeeld in een oostelijk en westelijk gedeelte. Het oostelijke gedeelte bestaat uit lineair geplaatste residentiële vertrekken, vier hallen, een toren en drie binnentuinen.

Het westelijke gedeelte met de tuinen heeft verschillende gebouwen rond de 334 vierkante meter grote vijver de 'Rosy Cloud Pool'. Planten en rotsen worden gebruikt om zichten te creeëren die de vier seizoenen vertegenwoordigen. Er zijn eveneens drie zijtuinen naar het oosten en het zuiden. De elementen die dominant aanwezig zijn in de compositie zijn de 'Barrier of Cloud grotto', een cypres boom daterend van de Ming dynastie en dennen van enkele eeuwen oud. De gebieden ten zuiden van de 'Rosy Cloud Pool' werden gebruikt voor sociale activiteiten. De gebieden ten noorden van deze vijver werden gebruikt voor intellectuele activiteiten. De gebouwen liggen allemaal dicht bij het water om zo de indruk te geven dat de 'Rosy Cloud Pool' zeer groot is. Kleine gebouwtjes staan op rotsen in het water of op een pier boven het wateroppervlak terwijl grote gebouwen gescheiden zijn van de vijver door tuinen beplant met bomen om zo hun afmetingen te verbergen.

In de 18de eeuw was de tuin bekend om zijn botanische collectie pioenen.

(tekst en foto's bron wikipedia)

 

    De elegantie van de 16 hectare grote Shalamar Tuinen is ongeëvenaard. Ze zijn aangelegd in de buurt van de stad Lahore op drie terrassen met paviljoens, watervallen en grote siervijvers. - See more at: http://unesco.nl/erfgoed/fort-en-shalamar-tuinen-lahore#zoom=0&lat=0&lon=-0.35156&layers=TB

Landelijke, romantische type

Voor een uitgebreide omschrijving van de karaktereigenschappen en de bijhorende tuin kan u best even contact met ons opnemen.

Producten die mogelijk bij u passen:

Traditionele bijgebouwen, accessoires in eik en leem, dierenverblijven, duiventil, moestuinkast, houten serres, Britse oranjerieën, loden decoratie, Briste poorten, rozen, borduretten, rozenboog, schommel en meubilair anno 1900  , handgesmeden oranjerieën, poorten, serres,..., moestuinmanden, gevlochten schermen,..., kruiden, houten moestuinbakken, landelijke tuinaccesoires,...

Trends en het landelijke, romantische type:

Links geven we weer in welke mate de actuele en toekomstige tuintrends van toepassing zijn op het landelijke, romantische type. Voor meer info over deze trends klikt u op trends

 

 

 

 

01 'Verandering, variatie, steeds op zoek naar iets nieuws!'

02 'Alle zintuigen prikkelen: zien, horen, voelen, ruiken en proeven'

03 'Romantic simplicity met een speels, humoristisch accent'

04 'Een minimum aan onderhoud een maximum aan rust'

05 'Multifunctionele elementen en ruimtelijkheid'

06 'Onthaasten, een vakantiegevoel oproepen, de drang naar avontuur'

07 'Kruiden, wilde planten, vergeten groenten'

08 'Tuinpsychologie: de invloed van onze omgeving op de geest'

09 'Back to nature: het ambachtelijke en handgemaakte vieren hoogdagen!'

10 'Allemaal beestjes: ecologie en biodiversiteit in the picture!'

11 'Werk en tuin: een tuinkantoor of kantoortuin'

12 'Innovatieve, milieubewuste materialen'

 

Wereldtuinen en het landelijke, romantische type:

'Great Dixter' in Northiam, Engeland 

Dit huis in het noorden van Sussex dateert van 1910-1912. Het is een combinatie van het oorspronkelijke huis uit het midden van de 15de eeuw, genaamd 'Dixter', een ander huis dat werd overgebracht uit Kent en enkele nieuwe toevoegingen van de toenmalige architect Luytens.

In 1909 werd het oorspronkelijke huis Dixter verkocht aan zakenman Nathaniel Lloyd. Hij had reeds een 16de eeuwse woning in een gelijkaardige stijl te Kent.

Deze woning liet hij dus overkomen om samen te voegen met het bestaande huis op de site. Zo werd 'Dixter' omgedoopt tot 'Great Dixter'.

Het waren ook Lloyd en Luyten die van start gingen met de aanleg van prachtige romantische tuin rondom de woning.

Interessant is dat Luyten voor het ontwerp van verschillende tuinen nauw heeft samengewerkt met Gertrude Jekyll. Haar (onrechtstreekse) invloed op de plannen van de tuinen van de 'Great Dixter' is goed te zien.

De tuin genoot echter pas faam door de zoon van Nathaniel, Christopher Lloyd, een bekende groenschrijver en televisiepersoonlijkheid.

De 'Arts en Crafts' stijl voert in de tuin de bovenhand. Zowel formele als informele elementen krijgen er een plek.

Men vindt er borders, topiary van taxus à la Alice in Wonderland, een boomgaard, een wilde bloemen weide, vijvers en een moestuin.

De beplanting is weelderig maar toch enigszins gestructureerd. Het verbluffende resultaat is het werk van experimenten met kleur, vorm en bepaalde unieke plantcombinaties.

Een van de meest beroemde zaken in deze tuin is de  'Long border' die uitkijkt op de wilde boomgaardgazons met orchideeën en narcissen. De border is geen typische vaste plantenborder maar een mix van bomen, heesters, vaste planten, eenjarigen, tweejarigen en bloembollen.

Oorspronkelijk had de 'Great Dixter' een traditionele rozentuin deze moest echter plaastruimen voor een exotische tuin. De rozen waren volgens Nathaniel Llyod 'boring plants'.

 

(tekst en foto's bron wikipedia)

Tuinen van Claude Monet in Giverny, Frankrijk

De tuinen van de impressionistische schilder Claude Monet te Giverny zijn wereldberoemd. Monet liet zich voor vele schilderijen inspireren door zijn tuinen. Zo stond de watertuin met de vijvers met romantische waterlelies en het pittoreske Japanse bruggetje model voor tal van zijn doeken. Wanneer je door de tuinen van het roze huis van Monet rondkuierd waan je jezelf in in een van zijn schilderijen.

Deze 19 de eeuwse tuin is verdeelt in twee gedeelten: de bloementuin 'Le Clos Normand' en de lager gelegen Japanse watertuin aan de overkant van de straat. De bloementuin met stokrozen, klimplanten, rozenstruiken....in een palet van prachtige  kleuren is zeer informeel en lijkt wel een impressionistisch werk. Een aanrader voor elke bloemenliefhebber. De naturalitische watertuin werd nadien aangelegd op een lager gelegen weiland dat Monet pas later aankocht. De veelheid aan vijvers met de bekende waterlelies werd mogelijk gemaakt door een omleiding van de nabijgelegen rivier de Ru. Het was Monet zelf die deze exotische, romantische tuin ontwierp. Het groene bruggetje versierd met blauwe regen, de ontelbare waterlelies drijvend op het wateroppervlak en de oevers bezaaid met treurwilgen, bamboe, pioenen en lelies lijken zo van het doek van de meester gesprongen.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Museumtuin van het Kasteel van Gaasbeek' in Gaasbeek, België

Het Kasteel van Gaasbeek, van oorsprong een middeleeuwse waterburcht, is omringd door 49 hectare wandelpark en bos. Dit park met zijn indrukwekkende dreven werd reeds in de 17de eeuw aangelegd. Vermoedelijk staan hier zelfs de hoogste beuken van België. Sommige bomen uit het park zijn wel meer dan driehonderd jaar oud. Het kasteeldomein omvat drie grote vijvers en enkele historische gebouwen en ornamenten zoals een theehuis, een barokke kapel, een kasteelschuur, een kruitmagazijn en een neoclassicistische triomfboog met Korinthische pilasters..

Bij de hoofddreef van het domein ligt de prestigieuze Museumtuin omringd door een barokke omheiningsmuur (heringericht tot "levend museum" in 1996-1997). Deze  uitzonderlijke terrastuin van wel 1,5 ha werd in 1996-1997 heringericht tot 'levend museum' en biedt een overzicht van wat de Vlaamse hoveniers en fruittelers presteerden tussen 1860 en 1940. Dit was de periode dat zij tot de wereldtop behoorden. Het gaat meerbepaald om een indrukwekkend overzicht van traditionele en vaak uiterst zeldzame fruit- en groentesoorten, gekoppeld aan diverse ingenieuze snoeivormen, het zogenaamde leifruit. De quasi perfect onderhouden perken herbergen ('vergeten') groenten, bloemen, kruiden, bomen en heesters die rond 1900 in alle grote tuinen te vinden waren.

De museumtuin kan men ondervedelen in vier categorieën:

  1. - een siertuin met oranjerie in "Italiaanse" stijl
  2. - een moestuin
  3. - een fruittuin met bessen, klein fruit en noten. Hier bevindt zich ook de hydrangea-collectie
  4. - een boomgaard met een regionale collectie pruimenbomen en een verzameling leifruitbomen (wellicht de grootste en volledigste ter wereld!!!)

Naast dit alles omvat de Museumtuin ook een vroegbarokke, ommuurde ‘Franse’ tuin met dubbele trap en een panoramisch uitzicht op het kasteel. Momenteel is de Museumtuin in beheer van het Agentschap Natuur en Bos.



 
(tekst en foto's bron wikipedia)

'Château d'Ambleville' in Ambleville, Frankrijk

Deze tuin omvat zowel formele als meer informele elementen. De basis structuur van de tuinen van het kasteel van Ambleville dateert van de Renaissance en bestaat uit vier terassen. De tuinen werden meerbepaald in de 17de eeuw aangelegd door de Graaf van Villeroy in Italiaanse stijl.  Toen de markiezin van Villefranche het kasteel in 1928 het kasteel aankocht liet zij de oude tuinen restaureren naar het model van de toen pas heraangelegde tuinen van Villa Gamberaia in Firenze. Vandaag is de tuin van Ambleville een van de beste nog bestaande voorbeelden  van een Italiaanse Renaissance tuin in Frankrijk.

De maantuin kenmerkt zich door een vijver in de vorm van een halve maan, weidse gazons en een taxushaag met ronde bogen. Rondom de vijver staan 8 beelden van de vier seizoenen en de vier musen. De zonnetuin heeft in het voorjaar een schaakbord met pionnen van reusachtige snoeivormen in buxus en velden omzoomd met duizenden narcissen. De geheime tuin is opgedeeld in vier vierkanten waarin witte en zwarte tulpen de hoofdrol spelen. De tuin van de 'Kas' en de kruiden laat men zich verleiden door romantische trappen, oude lindebomen, boompioenen, helleborussen en zwarte tulpen. De serre zelf is een prachtige authentieke boogserre. Tot slot vinden we in het park heel wat topiary uit onder andere taxus. Zo verbeelden een aantal van deze snoeivormen uit taxus de torens van het kasteel.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Sissinghurst Castle' in Sissinghurst, Engeland

De oorsprong van dit landgoed situeert zich ergens in de middeleeuwen. De meeste gebouwen die er nu nog staan dateren echter van de 17de eeuw. Het terrein omvat een boomgaard, een hazelnotenbos en is achteraan begrensd door een vijver.

Toen Harold Nicolson en Vita Sackville-West het landgoed in 1930 aankochten lag alles er vervallen bij, ook de tuin.

Zij ontwierpen alles opnieuw. Hierbij lieten zij zich inspireren door het werk van tuinarchitecte Gertrude Jekyll en architect Edwin Luytens. Het ontwerp is een samensmelting van klassieke en romantische elementen. De structuur is eerder formeel de invulling informeel.

Concreet komt dit op neer op de volgende principes:

Hoge groenblijvende 'tuinmuren' uit in buxus en taxus waarlangs men lange 'walks' heeft die leiden naar een eindpunt zoals een bank of een sculptuur. Deze 'muren' zorgen voor een zekere beslotenheid en leveren telkens nieuwe verassende zichten op.

Het creeëren van kleinschalige intiem aandoende geometrische tuinen. Het gaat hier meerbepaald over de zogenoemde 'tuinkamers' die elk een eigen sfeer uitademen.

De tuin moest het gehele jaar door in elk seizoen aangenaam zijn. Vandaar een lentetuin van maart tot midden mei met een enorm veld van paasbloemen. Een vroegzomertuin van mei tot juli. Een laatzomertuin in juli en augustus en een herfsttuin in september en oktober.

Pas later kwam het idee om elke afgesloten tuin een overheersende kleur te geven door middel van de beplanting.

Zo opteerde men voor oranje en geel voor de 'Cottage Garden'. Wit voor de tuin aan het 'Priest's House' en donkerblauw en paars voor de borders langs de noordzijde van het voorste binnenhof. De 'White Garden' is onder tuinkenners zeer beroemd en kon nadien dan ook op heel wat navolging rekenen.
 
Bijzonder plekken in de tuin kregen een eigen toepasselijke naam zoals:

De 'White Garden' aan het 'Priest's House'.

Het 'Tower Lawn' vlak aan de toren.

De 'Rose Garden' met de rotonde in kortgeknipte hoge taxushagen.

De 'Cottage Garden' gekenmerkt door 4 lange taxusbomen aan de 'South Cottage'.

De langgerekte 'Lime Walk' (lindegang) die via de nuttery (hazelnotenbos) toegang geeft tot de besloten 'Herb Garden' (kruidentuin).

De 'Moat Walk' die leidt naar de achterliggende vijver.

De tuin werd reeds vanaf 1938  opengesteld voor het publiek.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Het Arboretum Kalmthout' in Kalmthout, België

Dit arboretum is een van de oudste en meest gevarieerde plantentuinen in Vlaanderen. De basis ligt ergens in 1850 bij de kwekerij van Charles van Geert. Zijn navolgers Antoine Kort en Robert & Jelena de Belder breidde de collectie verder uit met vooral heel wat zeldzame houtige gewassen. Van de gehele verzameling zijn de toverhazelaars (Hamamelis) het meest bekend. Om de prachtige winterbloei van deze oude exemplaren te vieren vinden jaarlijks in de maand januari en februari de Hamamelisfeesten plaats. Sinds 1986 mag de provincie Antwerpen zich trotse eigenaar noemen van het Arobertum Kammthout.

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Hidcote Manor' in Hidcote Bartrim, Engeland

Deze landschapstuin rond dit 17e eeuwse landhuis werd aangelegd door de Amerikaanse majoor Lawrence Johnston.

De tuin behoort tot een van de meest bekende en meest invloedrijke 'Arts and Crafts' tuinen van Engeland. Hij bevat een unieke collectie zeldzame bomen, struiken en borders met vaste planten. 

Lawrence Johnston begon met het uitzetten van de krijtlijnen voor de tuin in 1910.

Reeds rond 1920 had Lawrence 12 mensen in dienst voor het onderhoud van de tuin.

Na de WOII spendeerde de majoor het merendeel van zijn tijd in zijn tuin in Zuid Frankrijk. In 1947 vertrouwde hij 'Hidcote' toe aan de National Trust.

Karakteristiek voor deze tuin is het creatief gebruik van buxus, taxus, haagbeuk en stenen muren.

Het geheel ziet er uit als een reeks van buitenkamers elk met eigen karakter en thema. De kamers met namen zoals de 'White Garden' en de ' Fuchsia Garden' zijn met elkaar verbonden.

In deze tuin komt men heel wat imaginaire vergezichten, vormbomen, vijvers, fonteinen en bloemenperken tegen.

Het landgoed telt naast het hoofgebouw en de talrijke tuinkamers ook nog heel wat bijgebouwen en een moestuin.

 

 

(tekst en foto's bron wikipedia)

'Stourhead' in Wiltshire, Engeland

Stourhead is de naam van het landhuis en de bijbehorende tuinen. Het landgoed bevindt zich nabij de bron van de rivier de Stour. Het dorpje Stourton maakt deel uit van het landgoed. 

Deze landschapstuin werd ontworpen door eigenaar en succesvolle bankier Henry Hoare II.

Toen Henry Hoare II in 1742 het landgoed erfde richtte hij samen met architect Henry Flitcoft de tuinen ervan in.

Het betreft een van de eerste landschapstuinen van Engeland. 

Bij de aanleg hanteerde Hoare het principe dat je bij een wandeling door de tuinen nooit tweemaal hetzelfde mocht zien.

Hij deed beroep op de natuurlijke ondergrond maar versterkte en accentueerde deze.

Voor de ontwerpen zelf lieten Henry Hoare en zijn architect zich inspireren door de Italiaanse en Franse landschapschilderijen uit de 17e eeuw.

Vooral de werken van Claude Lorrain, Nicolas Poussin en Gaspar Dughet brachten hen op ideeën.

Het doel was om aan de hand van de tuinen een natuurlijk 'driedimensionaal schilderij' te maken.

Zo is bijvoorbeeld het schilderij 'Aeneas op Delos' van Claude Lorrain heel goed herkenbaar in een van de tuinen.

Naast de 17eeuwse Franse en Italiaanse schilderkunst wordt de reis van de mythische held Aeneas in de tuinen uitgebeeld.

De tuin herbergt verschillende klassieke gebouwen en tempels die symbool staan voor de rijkdom van Hoares.

In het midden van de tuin ligt een meer. Dit meer vormt het centrum van de tuin. Alle paden geven uit op het meer.

Sinds 1946 behoort het landgoed tot de National Trust en is het beschermd gebied

(tekst en foto's bron wikipedia)